[ سوره الفرقان ‹ 25 › : آيات 27 تا 29 ] وَ يَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلى يَدَيْه يَقُولُ يا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلًا ‹ 27 › يا وَيْلَتى لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلاناً خَلِيلًا ‹ 28 › لَقَدْ أَضَلَّنِي عَنِ الذِّكْرِ بَعْدَ إِذْ جاءَنِي وَكانَ الشَّيْطانُ لِلإِنْسانِ خَذُولًا ‹ 29 › ترجمه : 27 - و به خاطر بياور روزى را كه ظالم دست خويش را از شدت حسرت به دندان مىگزد و مىگويد : اى كاش با رسول خدا راهى برگزيده بودم . 28 - اى واى بر من ! كاش فلان ( شخص گمراه ) را دوست خود انتخاب نكرده بودم ! 29 - او مرا از ياد حق گمراه ساخت ، بعد از آنكه آگاهى به سراغ من آمده بود ، و شيطان هميشه مخذول كننده انسان بوده است . شان نزول : براى اين آيات شان نزولى نقل كرده‌اند كه فشرده اش چنين است : « در عصر پيامبر ص دو نفر دوست در ميان مشركان به نام عقبه و ابى بودند هر زمان عقبه از سفر مىآمد غذايى ترتيب مىداد و اشراف قومش را دعوت مىكرد و در عين حال دوست مىداشت به محضر پيامبر ص برسد هر چند اسلام را نپذيرفته بود . روزى از سفر آمد و طبق معمول ترتيب غذا داد و دوستان را دعوت كرد ،